"Autostopem przez życie" Przemysław Skokowski

"Autostopem przez życie" Przemysław Skokowski 

Różnie ludzie lubią spędzać wakacje i zwiedzać świat - niektórzy tylko z biurem podróży, przelecieć samolotem całą trasę, a później w klimatyzowanym autokarze odwiedzić najbardziej znane miejsca - lub w ogóle nic nie zwiedzać, a jedynie poopalać się na plaży lub przy hotelowym basenie. Inni natomiast wolą podróżować autobusem lub własnym samochodem, obejrzeć miejsca i te znane, i te nie nastawione na turystów. Ile ludzi, tyle preferencji. Autorzy książek podróżniczych często proponują nam własne drogi zwiedzania i poznawania innych krajów lub po prostu pokazują, jak można robić to ciekawie, unikając turystycznych schematów. Przemysław Skokowski również ma swoją metodę - odważną i na pewno nie dla wszystkich, bo w końcu kto odważyłby się np. przebyć trasę Polska-Birma samotnie, autostopem?

"Z jak Zachariasz" Robert C. O'Brien

"Z jak Zachariasz" Robert C. O'Brien

Jeśli czytacie literaturę młodzieżową, to na pewno nie raz spotkaliście się z wizją zagłady świata, gdzie ludzie zostali zdziesiątkowani, a planeta zniszczona. Dochodziło do tego różnie, jednak przyczyną takie stanu rzeczy w większości przypadków był człowiek, który chciał z planety wyeksploatować wszystko, co mógłby wykorzystać, przy okazji zaśmiecając ją i degradując, stopniowo pozbawiając siebie samego miejsca i środków do życia. Genezą mogła być również wojna, która tak samo mogłaby zniszczyć Ziemię oraz życie na niej - taką wizję przedstawia nam właśnie Robert C. O'Brien w Z jak Zachariasz. 

Szesnastoletnia Ann żyje sama w dolinie, miejscu, które uchowało się przed martwotą, która zalała świat po wojnie atomowej. Nie wie, czy ktoś oprócz niej przeżył i boi się tego, że jest ostatnim człowiekiem na świecie. Po roku samotnego życia za wzgórzami otaczającymi dolinę zauważa dym - ktoś zmierza w jej kierunku. Ktoś żywy. Kto? I jakie ma zamiary? Postanawia zatrzeć ślady swojej obecności i obserwować. Tak bardzo chciała, żeby drugi człowiek przerwał jej samotność... A kim okaże się przybysz?

"Nomen Omen" Marta Kisiel

"Nomen Omen" Marta Kisiel 

Uwaga! Książka może wywołać nagłe i nieoczekiwane parskanie, plucie, niepokojące chichranie lub nawet dławienie się ze śmiechu. Czytanie w miejscach publicznych mocno niewskazane. 

Salomea Klementyna Przygoda - dwadzieścia pięć lat, ruda burza włosów, lekkie problemy z koordynacją ruchową, bujne życie rodzinne: tatko mentalnie w dziewiętnastym wieku, matka twierdząca, że w córce drzemie niezmierzony seksapil, który trzeba wyeksponować i braciszek Niedaś, fan Warcrafta (KILNIJ GADA!, FORR DE HORRD!), średnio bystry, leń i społeczna zakała. Aby zatrzymać przy sobie resztkę zdrowych zmysłów, Salka ucieka z rodzinnego miasteczka do Wrocławia. Niestety na stancji przy Lipowej 5 znajduje zmierzłą osiemdziesięciolatkę (a potem jeszcze jedną... i jedną), tajemnicze szepty w telefonie i kilka guzów od zbyt niskiego stropu. Przyplątał się też Roy Keane, uwielbiająca wafelki papuga. Ale jakoś da się z tym żyć! Gorzej natomiast, gdy rodzony brat próbuje cię utopić i wrzuca do Odry. Wtedy sprawy zaczynają się komplikować... Tak się przynajmniej wydaje, bo niedługo wszyscy poznają prawdziwe znaczenie słowa "komplikacja". Kąpiel w Odrze nie będzie bowiem jedyną przygodą - nomen omen - Przygody, o czym przekonacie się, czytając książkę Marty Kisiel!

"Obcy" Maks Frei

"Obcy" Maks Frei

Czasem zdarza się tak, że jakiejś książki nie chcemy kończyć. Odkładamy lekturę na później i później, delektujemy się każdą stroną - bo każda jest tak dobra. Są też jednak takie, podczas czytania których jak najszybciej chcemy poznać zakończenie. I Obcy to właśnie jedna z tych książek - widok ostatniej strony śnił mi się po nocach... Bynajmniej nie dlatego, że to taka superowa powieść i musiałem wiedzieć, jak wszystko ostatecznie się potoczy. Nic z tych rzeczy, po prostu chciałem mieć tę męczarnię za sobą najszybciej jak się da. Gorszego gniotu nie przeczytałem w ciągu całego roku. 

Maksowi - głównemu bohaterowi - życie na planecie Ziemia nigdy nie wiodło się jakoś szczególnie szczęśliwie. Dlatego gdy ma możliwość przeniesienia się do innego świata, stwierdza, że YOLO i... tak oto znajduje się w Echo. Stolicy infantylności, debilizmu, kiczu, nienormalnych zdarzeń i zbiorowiska chorób psychicznych maści wszelakiej i najróżniejszej. Ale jemu się tam podoba, bo ładnie i mają magię. Zostaje członkiem Małego Tajnego Wojska Wywiadowczego Zjednoczonego Królestwa (nie, nie wszystkie nazwy są tak kretyńskie... większość brzmi jeszcze gorzej!) i pomaga w rozwiązywaniu różnych zagadek/przestępstw, które trapią chorych umysłowo mieszkańców miasta Echo. Ale spokojnie, on będzie się świetnie bawił! My niekoniecznie... 

"Wróżbiarze" Libba Bray

"Wróżbiarze" Libba Bray 

"W Nowym Jorku mogła zostać kimkolwiek zechce. To było wielkie miasto - właściwe miejsce dla wielkich marzycieli, którzy musieli zabłysnąć". 

Evie O'Neill nigdy nie pasowała do Zenith w Ohio, gdzie się wychowała. To dla niej zbyt małe miasto. Z  ludźmi, których myślenie nie dorosło jeszcze do nowoczesnej epoki. Dla Evie życie tam to męczarnia - ona pragnie cieszyć się młodością, imprezować do białego rana i nie mieć żadnych ograniczeń. Gdy zostaje przez rodziców wysłana do wuja do Nowego Jorku nie może w to uwierzyć - wielkie miasto, gdzie niemożliwe staje się możliwym. Miasto, które nigdy nie śpi. Gdzie można zostać gwiazdą. Tam zaczyna się prawdziwe życie! 

Jednak gdy przybywa na miejsce, miastem wstrząsają brutalne zbrodnie. Krwawe, z dziwną symboliką. Przypominają jakieś rytuały. Jej wuj, właściciel Muzeum Amerykańskiego Folkloru, Przesądów i Wiedzy Tajemnej, zostaje poproszony o pomoc w śledztwie. Evie chce pomóc. Wie bowiem, że może. Ma pewien dar, który przydałby się w złapaniu mordercy... Sprawa jest jednak o wiele bardziej niebezpieczna, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać.

Nowy Jork, lata 20. XX wieku. Stare księgi, tajemne bractwa, mroczne tajemnice, niecodziennie umiejętności, fanatyczne przekonania i wyścig ze śmiercią. Lub czymś znacznie gorszym. Jesteście gotowi?