"Pod pogańskim sztandarem" Artur Szrejter

W szkole na lekcjach historii niewiele mówi się o Słowianach, naszych przodkach. Tyle, że dzieli się ich na jakieś grupy - południowych, wschodnich, skąd przywędrowali, może trochę więcej o tych Polskich plemionach - Polan, Wiślan, Mazowszan... Jednak ciężko jest wiele powiedzieć o tym okresie, kiedy to jeszcze połowa Europy była pogańska. Nieustanne walki, migracje ludności, setki plemion i ludów, brak konkretnych ośrodków państwowych i ich granic, praktycznie zerowe kronikarstwo i jeszcze wiele innych przyczyn sprawiły, że dzisiaj niewiele wiemy o Słowianach. A już zwłaszcza o ludach żyjących po zachodniej stronie Odry - plemionach połabskich - Obodrzycach, Wieletach, Wagrach, Smolińcach, Bytyńcach i kilku innych, których losy związały się z Germanami, Frankami i Duńczykami. 

Słowianie zamieszkujący Połabie nie zdążyli stworzyć stałych struktur państwowości, które przetrwałyby wieki i znacząco zapisałyby się na kartach historii. Zostali wchłonięci przez sąsiednie ludy i mimo oporu w większości zniknęli na stałe z etnicznej mapy Europy. Artur Szrejter w swojej książce Pod pogańskim sztandarem. Dzieje tysiąca wojen Słowian połabskich od VII do XII wieku przedstawia właśnie ich losy - znajdziemy tu opisy poszczególnych plemion, ich książąt i dziejów, z przedstawieniem sytuacji w polityce zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Mnóstwo informacji i detali, mapy, wyszczególnione ramki i wyjaśnienia. Na pewno każdy, kto będzie poszukiwał wiedzy na temat Słowian i Połabia znajdzie tu przydatne wiadomości. 

"Władca wilków" Juraj Červenák

"Władca wilków" Juraj Červenák

Mitologia słowiańska to dla mnie bardzo zagadkowy, ale jednocześnie fascynujący temat. Jeszcze nie zacząłem się w nią wgłębiać, a jedynie dzięki kilku książkom jej zasmakowałem, ale na pewno w przyszłości się to zmieni. Warto sięgnąć do korzeni i poznać wierzenia przodków, chociaż wiadomo, że Słowianie dzielili się na wiele grup i co plemię, to inne bóstwo, więc wręcz niemożliwym byłoby poznanie wszystkich aspektów tej religii. Jest ona jednak o tyle ciekawsza, że daje autorom książek ogromne pole do popisu, nie jest bowiem tak wyeksploatowana jak mitologia grecka czy skandynawska, ale także ma wokół siebie spore grono osób nią zainteresowanych. Mnie wczesnośredniowieczne realia i mitologia słowiańska wydają się idealnym przepisem na powieść, ale cóż... przy Władcy wilków trochę się przeliczyłem.

Czarny Rogan to wspaniały łucznik, wojownik, wsławiony w wojnach z Awarami. Darzy ich szczególną nienawiścią i skutecznie tropi oraz morduje. Gdy Krwawe Psy, najgroźniejsi oraz najokrutniejsi awarscy siepacze zaczynają ciągnąć do ich sekretnej twierdzy i świątyni, Rogan postanawia dowiedzieć się dlaczego. Tak oto w jednej z oberży, podążając śladami Krwawych Psów, poznaje czarownicę Mirenę, łasą na awarskie złoto, jednak dobrą towarzyszkę. Razem postanawiają zmierzyć się ze sługami Jugurrusa. Czarny Rogan nie wie jednak o sobie wszystkiego, nie ma też pojęcia, co tak naprawdę czeka go w najbliższej przyszłości...

"Poszukiwana" Małgorzata Kochanowicz

"Poszukiwana" Małgorzata Kochanowicz

Kraków to piękne, stare miasto z wieloletnią tradycją i kulturą. Od początków państwa polskiego pełniło bardzo ważne funkcje, z czasem stało się stolicą kraju i siedzibą jego władców. To tu, na Wzgórzu Wawelskim wznosi się piękny i okazały Zamek Królewki, w którego komnatach przez lata mieszkały koronowane głowy, to tutaj wysoko w niebo wznosi swe wieże Kościół Mariacki, gdzie codziennie trębacz wygrywa urwany hejnał, to również tu na rynku usytułowane są wytworne sukiennice, w których do dziś echem odbija się szczęk kupieckiego złota. To w tym mieście ludzie wybierają się na relaksujące, długie spacery po okalających Stare Miasto plantach, a ich życie po prostu się toczy - z dnia na dzień, w całkiem spokojnym mieście, bez niesamowicie dużego gwaru i zgiełku, tak jak w europejskich stolicach. Jednak Kraków na początku XX wieku ma też swoją mroczną stronę, z którą codziennie musi się zmierzać pewien detektyw - Witold Korczyński.

"Fenomen husarii" Radosław Sikora

"Fenomen husarii" Radosław Sikora

Husaria. Na dźwięk tego słowa praktycznie każdy Polak ma przed oczami skrzydlatego jeźdźca, dumę Rzeczpospolitej. Nie zawsze jednak wie o tej formacji więcej niż to, że trochę bitew wygrali, mieli ładne konie i skrzydła przyczepione do pleców. Na lekcjach historii nie poświęca się im dużo czasu, potencjalny zjadacz chleba nie wie więc, jak to z tą jednostką wojskową było naprawdę. A jest to temat bardzo ciekawy, wart zgłębienia. Dlatego też postanowiłem sięgnąć po publikację Radosława Sikory pt. Fenomen husarii. Ale czy było warto poświęcać czas temu dziełu?